شاید وقتی دیگر

2011-02-12T20:47:00.001+03:30

دوستان عزیز

در این وبلاگ تمهیداتی قرارداده شده تا بتوانید وبلاگ های به روز شده را با تاریخ به روز شدن و عنوان مطلب جدید ببینید

امیدوارم مورد استفاده قرار گیرد

شاد باشید

ضمنا آدرس http://www.alinobahari.blogfa.com/ همچنان فعال است

تـــغــیـیـر آ د ر س و بـلا گ

2009-07-31T21:30:00.003+04:30

دوستان عزیز با ت.جه به اینکه امکانات بلاگ فا برای وبلاگ نویسی بهتر است تصمیم گرفتم که وبلاگ رو به آدرس زیر انتقال بدهم و از این بعد در این آدرس مطالب رو دنبال بفرمایید. ضمنا از دوستانی هم که محبت کردند و وبلاگ من رو لینک کردند درخواست میکنم که آدرس جدید رو لینک کنند .

با تشکر علی

www.alinobahari.blogfa.com

بـهتــر یــن لـحـظـا ت ز نـد گـی

2009-07-30T01:29:00.004+04:30

اگر گاهی وقتها کمی به زندگی خود دقت کنیم لحظات بسیار خوشی رو داریم که از کنار اونا به راحتی و بدون توجه می گذریم . با هم ببینیم:

عاشق شدن
انقدر بخندید که دلتون درد بگیره
بعد از اینکه از مسافرت برگشتید ببینید هزار تا ایمیل داری
به یه جای خوشگل برید برای مسافرت
به آهنگ مورد علاقتون از رادیو گوش بدید
به رختخواب برید و به صدای بارش بارون گوش بدید
از حموم که اومدید بیرون ببینید حو لتون گرمه
از خواب پاشید و ببینید که چند ساعت دیگه هم می تونید بخوابید
آهنگی رو گوش کنید که شخص خاصی رو به یاد شما می یاره
عضو یک تیم باشید
از بالای تپه به غروب خورشید نگاه کنید
دوستای جدید پیدا کنید
وقتی "اونو" میبینید دلتون هری بریزه پایین !
لحظات خوبی رو با دوستانتون سپری کنید
کسانی رو که دوستشون دارید رو خوشحال ببینید
پلیورش رو بپوشید و ببینید هنوزم بوی عطرش رو میده
آخرین امتحانتون رو پاس کنید
یه کسی که معمولا" زیاد نمیبینینش ولی دلتون می خواد ببینید بهتون
تلفن کنه
توی یه شلواری که تو سال گذشته ازش استفاده نمی کردید پول پیدا کنید
برای خودتون تو آینه شکل در بیارید و بهش بخندید
تلفن نیمه شب داشته باشید که ساعتها هم طول بکشه
بدون دلیل بخندید
بطور تصادفی بشنوید که یه نفر داره از شما تعریف می کنه
یه دوست قدیمی رو دوباره ببینید و ببینید که فرقی نکرده
عصر که شد کنار ساحل قدم بزنید
یکی رو داشته باشید که بدونید دوستتون داره

اینها بهترین لحظه‌های زندگی هستند
قدرشون رو بدونیم

زندگی یک مشکل نیست که حلش کرد بلکه یه هدیه است که باید ازش لذت برد

نـکـــا تـی د ر مـــــو ر د شـــــغـل و کـــــا ریــا بـی و نـــــو شـتـن ر ز و مـه کـــا ر ی و مـصـا حـبــه د ر کـــا نـا د ا « بـخـش د و م »

2009-07-30T01:15:00.005+04:30

بدون شک یکی از مهمترین عوامل یافتن شغل مناسب در یک کشور خارجی نوشتن یک رزومه خوب و بی عیب و نقص می باشد زیرا به این وسیله است که متقاضی کار ، خودش را به کارفرما معرفی می نماید. پس هر چه بهتر بتواند این معرفی را انجام دهد شانس بیشتری در بدست آوردن کار مورد نظر را خواهد داشت. در ادامه نکات مهم و کلیدی را در ارتباط با نوشتن یک رزومه و نامه درخواست شغل خوب خواهید دید.

ده سوال که کارفرمایان در رزومه شما دنبال پاسخ آن ها می گردند:
رزومه یا نامه استخدامی باید پاسخگوی سوالات زیر باشد:
1- این شخص کیست و در کجا زندگی می کند ؟
2- این شخص چند سال دارد؟
3- آیا این شخص از تعلیمات لازم برخوردار است ؟ در محیط تحصیل چگونه بوده است؟
4- آیا فرد مورد نظر مرتب ، با دقت و منظم است؟
5- آیا این شخص در مشکلات شرکت می تواند کمک کند؟
6- آیا تجربیات کافی برای مفید کار کردن دارد ؟چه کار هایی را می تواند موفقیت آمیز انجام دهد؟
7- آیا شخص مشکلات خاصی از جمله فاصله کاری ، چند شغل داشتن و ... دارد؟
8- کدام حرفه ، هنر و کمال در فرد شاخص است؟
9- این فرد چگونه در حل مشکلات مفید خواهد بود؟
10- آیا می توان به این شخص اعتماد کرد؟

اشتباهاتی که نباید در نامه درخواست استخدام مرتکب شد.
رعایت نکردن برخی از اصول در نوشتن نامه درخواست شغل از تاثیر آن روی کارفرما می کاهد . برخی اشتباهات کارجویان در نوشتن نامه درخواست شغل ممکن است در کارفرما تاثیر منفی داشته باشد.
بعضی از این اشباهات عبارتند از :

1- مشخص نبودن هدف در مکاتبات.
2- عدم پاسخگویی به نیازهای کارفرما.
3- استفاده از جملات کسل کننده.
4- ساختار غیر حرفه ای نامه.
5- وجود اشکالات املایی و دستوری.
6- استفاده از الفاظ غیر متعارف و نادرست.
7- بیان ننمودن توانایی ها ، علایق و نیز اشاره نکردن به موفقیت های آتی.
8- ننوشتن راه تماس با نویسنده.
9- خطا در آدرس فرستنده و گیرنده.
10- تایپ یا پرینت غیر استاندارد.
11- حجیم بودن نامه.
12- استفاده از کاغذ نامناسب نامه.
13- پیگیری نکردن تلفنی نتیجه کار در همان هفته.
14- ارسال نامه دستنویس.
15- استفاده از لوازم تحریر نامناسب.
16- سایز نادرست نامه.
17- ننوشتن نامه هایی با ساختار متفاوت برای موقعیت های شغلی متفاوت.

اشتباهاتی که نباید در نوشتن رزومه مرتکب شد.
برخی کارجویان هنگام نوشتن رزومه مرتکب اشتباهاتی جبران ناپذیر می شوند و ارزش رزومه خود را پایین می آورند. این اشتباهات موجب از بین رفتن رزومه یا اصطلاحا ترتیب اثر ندادن به رزومه خواهد شد. پس بهتر است مطمئن شوید رزومه شما اطلاعات مناسبی را به شکل صحیح به کارفرما ارائه می کند.
برخی از این اشتباهات عبارتند از:
1- اشاره به وضعیت تجرد و یا تاهل.
2- پر کردن رزومه برای شغل مدیریتی میانی در حالیکه شامل تجربیات کاری وابسته به آن نمی باشد.
3- نوشتن کلمه « رزومه » با حروف بزرگ در مرکز و بالای صفحه.
4- نوشتن اطلاعات شخصی مثل ک وزن ، قد ، سن ، نژاد و نسل .
5- آشکار کردن وضعیت شغلی و تحصیلی والدین.
6- تقاضا در مورد حقوق.
7- حجم زیاد صفحات رزومه.
8- ارسال رزومه روی دیسکت همراه با نامه استخدامی و دستورالعمل استفاده از دیسکت و دیدن رزومه.
9- اشاره به سال های وقفه کاری با ذکر « در حبس بوده ام » و یا « در کشورهای دیگر دنبال کار می گشتم ».
10- اشاره به برنامه های تفریحی بین کار در حین صحبت در مورد تجربیات کاری.
11- ارسال رزومه دست نویس.
12- اعتراف به اخراج از 3 شغل آخر خود.
13- شروع کردن هر جمله با ضمیر « من » .
14- اشتباه املایی در مورد کلمات کلیدی مثل تعلیمات ، تحصیلات و تجربیات .
15- چاپ رنگی رزومه و یا استفاده از کاغذ رنگی.
16- ارسال رزومه به قسمتی که کارفرما مجبور به تقبل هزینه پست آن باشد.
17- چسباندن پاکت حاوی رزومه و یا خود رزومه با نوار چسب کاغذی.
18- فرستادن بیش از 20 صفحه رزومه در کاغذهای کوچک اداری.
19- نفرستادن نامه استخدامی همراه رزومه با ایت تفکر که رزومه همه چیز را بیان می کند.
20- اضافه کردن توضیحات بد خط و یا ناخوانا به رزومه به جای نوشتن یک نامه استخدامی رسمی.
21- پیوست نمودن توصیه نامه دوستان و یا کارفرمای قبلی به رزومه خود.
22- ننوشتن آدرس و یا شماره تلفن در رزومه.

باید ها و نباید های رزومه

رزومه مهمترین عامل تصاحب شغل مناسب می باشد . در واقع اولین گام برای استخدام در شغل مورد نظر ، نوشتن رزومه هنرمندانه و حرفه ای می باشد . اگر چه اندکی از مردم می دانند چگونه با استفاده از خلاصه تجربیات کاری و تخصص های تحصیلی خود یک رزومه مناسب تهیه کنند ، اما در عوض عده ای نیز نمی توانند بدرستی کارهایی را که می خواهند و یا می توانند برای کارفرما انجام دهند ، تشریح کنند . و یا بعضا اطلاعات خارج از موضوع ارائه می کنند . امید است مطالب زیر مفید واقع شود.

1. هدف و منظور و نیز خلاصه تجربیات و تحصیلات خود را به طور واضح و جز به جز برای کارفرما تشریح کنید.
2. تمامی بخشهای رزومه را با توجه به هدف و منظور به هم ربط دهید.
3. خصوصیات فردی و نیز کمال و هنر خود را مطابق خواسته های کارفرما در شغل مورد نظر ذکر کنید.
4. رزومه خود را مشتاق و دعوت کننده نمایش دهید.
5. مطمئن شوید رزومه عاری از اشتباهات دستوری و املایی و اطلاعات غلط باشد.
6. اطلاعات ضروری و قابل توجه مانند « تعلیمات » و یا « تجربیات حرفه ای و کاری » را حتما ذکر نمایید.
7. از ذکر اطلاعات غیر ضروری مانند سن ، قد و یا سرگرمی های خود بپرهیزید.
8. مقدار حقوق درخواستی و یا منابع در اختیار را بازگو نکنید.
9. هیچ گونه اطلاعات منفی را در رزومه خود بیان نکنید.
10. رزومه بیش از 2 صفحه نباشد.
11. وظایف خود را با اهمیت جلوه ندهید. در قبال توانایی ها و قدرت خود هنگام صحبت در مورد تجربه اظهار نظر نمایید.
12. هرگز در مورد گذشته خود دروغ نگویید و نیز حقایق را بسط ندهید.

10 نـکـتـه کـلـیـد ی بـر ا ی مـهـا جـر ت مـو فـق بـه کـا نـا د ا

2009-07-30T01:09:00.002+04:30

اگر قصد دارید برای مهاجرت به کانادا اقدام کنید، در نظر داشتن نکات زیر می‌تواند در موفقیت شما تأثیر به سزایی داشته باشد. این نکات شاید در نظر اول ساده و پیش پا افتاده به نظر برسند ولی می‌توان ریشه بسیاری از تأخیراتی که در بررسی پرونده متقاضیان بروز می‌کند را در همین نکات یافت:

1. هنگام تکمیل فرم‌های مهاجرتی اطمینان حاصل کنید که تمام اسناد و مدارک لازم از قبیل شناسنامه و کارت ملی، سند ازدواج، گواهی پایان خدمت، پاسپورت، مدارک تحصیلی، سوابق کاری، و ... را در اختیار دارید و مطمئن شوید که کلیه مدارک خواسته شده را بدون کم وکاست ارسال کنید. از آنجا که اداره شهروندی و مهاجرت کانادا مدارکی که به زبان انگلیسی یا فرانسوی نباشد را نمی‌پذیرد بسیار مهم است که تمام مدارک فارسی را از طریق یک دارالترجمه رسمی به انگلیسی ترجمه کنید. توصیه می‌شود حداقل 2 تا 3 نسخه از ترجمه هر مدرک را تهیه کنید و همواره یک کپی از پرونده‌ای که ارسال کرده اید را در اختیار داشته باشید زیرا فرایند کسب اقامت دائم کانادا معمولا زمان بر است و شما همیشه باید بدانید که چه اطلاعاتی را ارسال کرده اید و چه تغییراتی در پرونده شما اتفاق افتاده است تا هنگام ارسال اطلاعات تکمیلی یا در هنگام مصاحبه احتمالی دچار تناقض گویی نشوید.
2. پس از اقدام به مهاجرت و ارسال فرم‌های تقاضا، اگر ارسال اطلاعات یا مدارک دیگری درخواست شد، موارد درخواستی را به فوریت تهیه کنید و بفرستید. مسئولان بررسی کننده پرونده از شما انتظار دارند که مدارک و اطلاعات درخواستی را هرچه سریعتر در اختیارشان قرار دهید و ممکن است پرونده را تنها در بازه زمانی مشخصی در جریان نگاه داشته و هر گونه سهل انگاری از ناحیه شما در این زمینه می‌تواند روند بررسی پرونده را با تأخیر روبرو کند. بنابراین صبور باشید و هرآنچه را که درخواست می‌شود به سرعت آماده و ارسال کنید.
3. کوچکترین تغییر در وضعیت خود (تغییر آدرس محل کار یا سکونت، ازدواج یا طلاق، تولد نوزادی جدید در خانواده، و...) را در اسرع وقت به اطلاع دفتر ویزا برسانید. در ارائه اطلاعات دقت کافی را مبذول داشته و هیچگاه دروغ نگویید یا اطلاعات متناقض ارائه نکنید.
4. همواره به شیوه ای سیستماتیک و روشمند عمل کنید و سعی کنید گام‌های خود را مطابق فرایندی که تعریف شده است بردارید و مرحله به مرحله پیش بروید. هیچگاه سعی نکنید که اطلاعات یا مدارک اضافه‌ای که درخواست نشده است را ارائه کنید.
5. در مدت زمانی که منتظر بررسی پرونده خود هستید زمان را غنیمت شمرده و روی نقاط ضعف خود از جمله تقویت مهارت‌های زبان انگلیسی یا فرانسه (اگر به ایالتی فرانسه زبان مهاجرت می‌کنید) کار کنید. تسلط بر زبان انگلیسی یا فرانسه مهمترین ابزار برای بنای یک زندگی موفق در کاناداست.
6. تا زمان بررسی پرونده فرصتی استثنایی در اختیار دارید که بازار کار کانادا را مطالعه کرده و عناوین شغلی که با توجه به رشته تحصیلی و سوابق کاری خود می‌توانید در آنها موفق شوید را شناسایی نمایید. تنظیم یک رزومه مناسب و نیز شرکت در دوره‌های آموزشی تخصصی و گرفتن گواهینامه‌هایی که ممکن است بر غنای رزومه شما بیافزایند را فراموش نکنید.
7. مجدداً تأکید می‌کنم که یک کپی از هرآنچه که به دفتر ویزا ارسال می‌کنید را به همراه تاریخ ارسال نزد خود نگه دارید. همیشه رسید بسته‌های پستی ارسالی را نگه داشته و در صورت امکان بسته‌ها را از طریق اینترنت پیگیری (track) نمایید تا مطمئن شوید که به مقصد رسیده‌اند.
8. اگر قصد دارید که از خدمات یک مشاور مهاجرت استفاده کنید و وی را به عنوان نماینده خود به اداره شهروندی و مهاجرت کانادا معرفی کنید، در مورد اعتبار و سوابق فرد مورد نظر تحقیق کنید. اگر مشاور ادعا می‌کند که عضو یک انجمن معتبر و رسمی در زمینه مهاجرت کاناداست، شماره عضویت وی را بخواهید و از طریق اینترنت و وب سایت انجمن مذکور صحت ادعای وی را بررسی کنید. از انتخاب مشاوران مجازی بپرهیزید و همیشه مطمئن شوید که به محل کار و دفتر مشاور خود دسترسی فیزیکی دارید. همانگونه که اداره شهروندی و مهاجرت کانادا نیز در وب سایت خود (http://www.cic.gc.ca) اعلام کرده است به هر شخص حقیقی یا حقوقی که کسب ویزای مهاجرت کانادا را برای‌ شما تضمین می‌کند شک کرده و محتاطانه عمل کنید. تصمیم گیرنده نهایی در مورد پرونده شما افسر ویزاست و هیچ مرجعی نمی‌تواند صدور ویزای اقامت دائم برای یک متقاضی را تضمین کند.
9. امضای قرارداد مکتوب با مشاور را فراموش نکنید. پس از انتخاب مشاور وقت ملاقاتی با وی گرفته و تمام سوالات مرتبط با مهاجرت خود را از وی بپرسید تمام جوانب و مفاد قراردادی را که باوی امضا می‌کنید به دقت بررسی کنید.
10. و در آخر، از همه مهتر اینکه در همه مراحل رویکردی مثبت داشته باشید و با اعتماد به نفس عمل کنید

« به نقل از مهاجرت با چشمان باز»

خـا ر جــی هــا ی بـی تـمـد ن بـخـصـو ص ا ز نـو ع کـا نـا د ا یـی

2009-07-29T13:52:00.002+04:30

بعضی از ایرانیها معتقدند که متمدن‌ترین مردم روی زمین ایرانی جماعته،و در نتيجه متمدن ترين مهاجران هم ايرانيها هستند و بايد خيلى به ايرانى احترام گذاشت!!!! منم تصمیم گرفتم که با دلیل و مدرک به این خارجیها** بگم که چقدر بی‌ تمدن و فرهنگ هستند، بلکه از خواب غفلت بیدار بشن و کمی متمدن بشن

آهای خارجی شما بی‌ تمدنی چون:
۱- دروغ بلد نیستی‌ بگی : این نهایت بی‌ تمدنیه که صبح وقتی دیر میرسی سر کار مثل بز تو چشمای رئیست نگاه کنی بگی ببخشید خواب موندم، آدم متمدن میگه ، این ترافیک لعنتی هم که گندش رو دراورده. از ساعت ۷ صبح تو ترافیک گیر کردم.
۲- دو دره باز نیستی‌: میری میشینی‌ روبروی دختره بهش میگی‌ من فعلا تصمیم به دوستی‌ و6 دارم تا ببینیم بعدا چی‌ میشه. یک آدم متمدن میره میگه‌ای لاو یو ، بدون تو نمیتونم نفس بکشم، روزی 200 تا اس‌ام اس میزنه، شبی 3 ساعت تلفنی حرف میزنه، 3 بار6 میکنه و آخرش میگه من فکر هام رو کردم ما با هم جور نیستیم، حالا بدون هيچ توضيحى چون اصلا در تمدن داريوش و كوروش كه از قضا 2500 سالش هم هست، رسم نيست كه كسى به كسى براى كارهاش توضيح بده، بهترين توضيح اينه كه دلم ميخواد به تو چه ، همين كه هست.
3- با اينكه در سال 2 هفته كارى قانونى ( 10 روز ) ميتونى زنگ بزنى بگى مريضم و نياى سر كار، باز مثل گوسفند سرت رو ميندازى پايين و مى آيى سر كار، مگر اينكه جدى مريض بشى، يعنى واقعا بلد نيستى سو استفاده چيه؟؟ خيلى بى تمدنى!
4- صاحب نظر و منتقد نيستى: وقتى كه هاكى بلد نيستى و كسى ازت راجع به بازى ميپرسه، ميگى شرمنده ام من هاكى نميدونم، وقتى ازت مى پرسند كه فيلمى كه ديشب ديدى چطور بود، ميگى به عنوان يك فيلم دوستش داشتم / نداشتم در بقيه مواردش هم كه من نميتونم نظر بدم، بايد از متخصص اينكار بپرسى. ببين عزيزم، در مملكت متمدن اگه 70 ميليون نفر جمعيت داشته باشه احتمالا، همه بايد منتقد فيلم، فوتبال، شنا ، اسب سوارى، اسكى، كتاب داستان، موسيقى، كليپ هاى ويديويى، سريال هاى تلويزيون، سيستم مملكت، نحوه توزيع بنزين، قيمت ارز و ............ انجام امور رختخوابى همسايه بغلى و نويسندگان وبلاگستان فارسى باشند وگرنه كه خيلى بى تمدنن.
5- اينو كه بگم الان خودت از خجالت آب ميشى. يعنى تو جدى نميتونى لايى بكشى؟؟ نه اونوقت اسم خودت رو گذاشتى راننده؟ واقعا كه. آقا ببين بين اون دو تا ماشين نيم متر فاصله است اگه راننده متمدنى باشى حتما لاى اون دوتا خودت رو جا ميدى، نشد هم نشه مهم نيست ميماله به عقبى و جلويى، قفل فرمون كه دارى؟ ميپرى پايين يقه طرف رو ميگيرى، 3 تا ميزنى تو گوشش، با قفل فرمون ميكوبى تو شيشه عقبش ميپرى پشت ماشينت و ميرى.
6- از حكومتت راضى هستى: ميرى راى ميدى مياى خونه تا 3 سال بعد هم اعتراضى ندارى، اگه هم كسى اعتراض كرد ميگى خوب مردم بايد همكارى كنند يك نفر نميتونه كارى كنه. اگه ميخواى متمدن بشى اونم از نوع 2500 ساله، ميرى راى ميدى مياى خونه. فرداش كه از خواب بلند ميشى ميرى سر كار همه جا رو نگاه ميكنى مى بينى اى داد بيداد حسن آقا بقال و آق تقى نجار و خيابونها و ماشينها همون شكل ديروزه هيچ فرقى نكرده، بلند ميگى نه بابا از اول هم ميدونستم اينم آدم نيست. ميرى سر كارت با بقيه همكارها شروع ميكنى كه اين مردم ! ( يادت باشه خودت جزو اون مردم نيستی ها !! ) آدم نميشن باز هم يك گ.ه ديگه انتخاب كردند. و همزمان به همون رفتار و فرهنگ سابقت ادامه ميدى با اين باور كه اين مملكت همينيه كه هست و اگه هم حتى من عوض بشم فايده نداره بايد حكومتش عوض بشه و هر 4 سال يكبار اينكار رو تكرار ميكنى تا جاييكه، خودت و همه اطرافيانت رو در گند غرق ميكنى به اين اميد كه آدمى از آسمون نازل بشه و با انگشتر جادوييش يك شبه همه اون مملكت رو عوض كنه.
7- چشمت به ناموس مردم و كارمندات نيست: وقتى ميخواى استخدام كنى نه به سايز م.م.ه كار دارى، نه برجستگى لبها، نه سن و سال طرف نه خوشگلى و نه زشتيش نه حتى مليت و مذهبش، فقط برات مهمه كه كار بلد باشه، اين ديگه از بى تمدنى هم رد شده به بى شعورى رسيده آخه ، قربونت برم من، مگه نميدونى بايد فقط دختراى جوون و خوشگل رو استخدام كنى؟ مگه از قبل تهيه تدارك يك آپارتمان مجردى نديدى؟ خيلى خنگى والا حقوق هم ميدى ، استفاده هم نميكنى؟ حالا نميگم از همه ، اما حد اقل 2 تا خانم براى شركتت لازم دارى ها، ترجيحا فوق ليسانس با تسلط به زبان انگليسى !!
8- يعنى هنوز ياد نگرفى واسه هر چيزى داد بكشى ميرم ازت شكايت ميكنم، حقت رو ميذارم كف دستت، آخه خنگ خدا اين همه قاضى بيكار نشسته تو دادگاه داره علافى ميكنه خوب برو شكايت كن، مهم نيست نتيجه نده، مهم اينه كه طرف ميفهمه با كى طرفه!!! همين بسه ديگه ، آدمش ميكنى، كم چيزيه؟؟
9- اخ اخ اخ از اين يكى كه دلم كبابه. ببين اقيانوس به اين گندگى اينور و اونورتون رو گرفته مثل خل ها اسمش رو گذاشتيد اقيانوس آرام، آقاجون متمدن ها يك خليج دارند كه از روى اطلس جهان بهش نگاه كنى نصف يك بند انگشته، توش كشتى دارند، موشك دارند،. هر 1-2 ماه يه بار توش دعوا ميشه حسابى، بگير و ببند و بيار و تهديد و نامه و از اين چيز ها، اينورش ناو هواپيما بره، اونورش ناو موشك پرون ، پايينش هم كه اين عربهاى سوسمار خور گرفتن و اونوقت متمدنها بايد هر چند وقت يك بار يك PETITION درست كنند و يك ميليون امضا جمع كنند، شما در حق اين اقيانوس چه كردين تا به حال. خيلى بى تمدنى
10- با اينكه هنوز خيلى چيز ها ميشه گفت اما اينم بگم و برم كه بيشتر از اين خسته نشى خارجى جان، ببين غر غر زدن و شاكى بودن مادام العمر از نشانه هاى تمدن 2500 ساله است. هر جاى دنيا كه رفتى، هر چيزى هم كه به دست آوردى، اصلا هر شكرى ! شدى يا نشدى، در هر حال اگه ميخواى واقعا متمدن بمونى غر بزن، اگه يه كمى هم خاله زنكى قاطى اين غر غر هات كنى كه نور على نور ميشى ديگه روح كوروش و داريوش خيلى ازت راضى ميشه. گفته باشم، ديگه ميل خودته. خيال نكنى يك وقت تو مملكت متمدنها مرد نبايد خاله زنك باشه ها نه اصلا، باش، بگو هر چى دلت ميخواد سرت رو بكن اينور و اونور زندگى مردم و از بابت همه چيز غر بزن. يك چيز هم خيلى يواشكى بهت ميگم اينو به كسى نگو، اما اگه ميخواى يك مرد كاملا اصيل متمدن باشى حسادت يادت نره، حسود باش و بعد راه برو بگو اين زنها چقدر حسودن، تا دوستت از كار بيكار شد الكى يك بيچاره بچسبون اولش بعد تو دلت قند آب كن، اينها خيلى مهمه براى پرورش تمدن و فرهنگت. البته از يك فرهنگ چند صد ساله نميشه توقع داشت كه چيزى سرش بشه . از بقيه مواردى هم كه بايد خيليييييى روش كار كنى، پشت هم اندازى، غد بازى، چرت و پرت گفتن و اصرار بر اثبات چرت و پرت هات، هى عذر بدتر از گناه آوردن ولى قبول اشتباه نكردن، كلمه ببخشيد و حق با شماست رو بايد به كل از فرهنگ لغاتت حذف كنى، سر كار گذاشتن دوست و آشنا و رئيس و همكار، متلك گفتن، قپى اومدن، منم منم كردن، فخر فروختن، آهان داشت يادم ميرفت، حالت چشمات، اين خيلى مهمه، يادت باشه كه وقتى تو يك جمع نشستى حتما حتما يك ابرو روبندازى بالا و با چشماى خمار به بقيه آدم ها نگاه كنى كه همه بفهمند چه شخصيتى دارى، تكرار جمله جادويى برو بينيم بابا، 1000 تومن در آوردن 10000 تومن خرج كردن، وسايل خونه مارك دار خريدن براى در آوردن چشم فاميل، لباس حتما برند NAME باشه، خالى بستن، تو يك جمع كه نشستى هر چى ميتونى خالى ببند، دور زدن كه خودش خيلى مهمه، در هر ثانيه بايد فكر كنى همه دارند سرت رو كلاه ميذارن و پيش دستى كنى دورشون بزنى، تازه بايد به بچه هات هم تمدن ياد بدى، بچه هاى متمدن، از 5 سالگى آيفون دارند، از 11 سالگى سيگار ميكشند، در 13 سالگى تمام فحشهاى ناموسى رو بلدند ، در 15 سالگى رگ گردنشون قلنبه ميشه، در 18 سالگى ميگن اين سازمان سنجش لعنتى سوالات رو فروخت ما قبول نشديم، در 20 سالگى سرباز فراريند، در 22 سالگى آى پاد تو گوششونه خيابون متر ميكنند، اين بچه هاى بى تمدن شما خارجى ها از 15 سالگى ميرن به اميد آينده و پيشرفت و كسب تجربه بعد از مدرسه غروبها تا 11-12 شب تو رستوران كار ميكنند، حالا باباش بهترين جراح قلب تورنتو هست باشه ( برادرزاده رئيسم) اينقدر بى تمدنه كه ميگه شرم آوره كه بچه ات 18 ساله باشه و براى دراوردن هزينه هاى شخصيش زحمت نكشيده باشه. پسر و دخترش هر دو گارسونن تو رستوران، خوب به اين ميگن دكتر بى تمدن.اينها رو فعلا برو ياد بگير تا باز ببينم هنوز چقدر كار دارى تا متمدن بشى.

« به نقل از سایت از قلب کویر»

نـکـا تــی د ر مـــو ر د شــغــل و کـا ریـا بــــی و نـو شـتـن ر ز و مـه کـــا ر ی و مـصـا حـبــــه د ر کـا نـا د ا « بـخـش ا و ل »

2009-07-27T00:27:00.006+04:30

در این پست و چند پست بعدی در بخش های مختلف نکاتی رو که بعضی از دوستان مهاجر در وبلاگ هایشان با توجه به تجربیات خود مطرح کرده اند عینا نقل می کنم . به امید اینکه مفید واقع شود.

مطلب زیر در وبلاگ از قلب کویر درج شده که حاوی نکات مهمی در خصوص شرایط کار و مصاحبه کاری است:

يكى از چيز هايى كه باعث ناراحتى و اعتراض عده زيادى شده مساله كار و پيدا كردن شغل مناسب بعد از ورود به كانادا و مهاجرت به اينجاست. براى اينكه يك كم برسم جلوتر و بتونم به اين موضوع كاملا اشاره كنم، يك كمى مقدمه چينى مى كنم و بعد باز در پستهاى بعدى كامل ترش ميكنم. اول اينكه كانادا هم مثل هر كشور قانونمند ديگه، يكسرى فرمول ، شعار و قوانينى داره براى چرخوندن اقتصادش، و به طور كلى بر پايه همين اصول و قواعد نيروى كار تامين مى كنه.
1- شعار اصلى اقتصاد كانادا اينه: از ليوان آبى كه دارى ميخورى براى ليوان بعدى سرمايه گذارى كن . معنى دقيق اين جمله اينه كه اينجا كشور مصرفى نيست كه راحت آب رو بنوشى و حالا خدا بده بركت تا ليوان دومى كى مرده كى زنده. شما به عنوان يك آدم تشنه مسئول هستيد براى به دست آوردن ليوان دوم خلاق و مبتكر باشيد كه همزمان با نوشيدن ليوان آب به اين فكر كنيد كه چه راهكارى ميتونيد داشته باشيد كه به جاى اينكه بارى بر دوش دولت باشيد كه آب رو براتون فراهم كنه، خودتون فراهمش كنيد.
2- شعار اصلى HRDC يا HUMAN RESOURCES براى استخدام كردن افراد اينه كه : به جاى اينكه سوپر وايزر باشى و از كارگرت بپرسى اين ماشين چه جورى كار ميكنه، بهتره يكماه كارگر باشى و خودت ياد بگيرى كه اين ماشين چه جورى كار ميكنه.هيچكس علامه نيست. شما ، من يا هر كسى ديگه كه مياد اينجا ليسانس ، فوق ليسانس و دكترا داره اما از كشورهاى ديگه. كشورى كه حتى هيچ چيزش هم شبيه به اينجا نيست. در اينكه مهاجر وارد به اينجا مهندسه هيچ شكى نيست، اما آيا چقدر راجع به سيستم كارى اينجا و حتى طرز برخورد با كارگرى كه 5 ساله اينجا كار كرده رو ميدونه اين مهمه. اينهم توجه كنيد كه اين شعارها و اصول فقط مال مليت خاصى نيست مثلا ايرانى، هيچ فرقى نداره. هر شخص تازه وارد به كانادا به عنوان مهاجر شامل حال اين قوانين ميشه، اين دليل اصليه كه طرف حتى با اينكه ميدونه كه اون مهاجر چه بك گراندى داره اما باز هم ترجيح ميده اول به عنوان شغل ابتدايى، وارد محيط و سيستم بشه و بعد در رده بالاتر قرار بگيره، هيچ ربطى به نژاد پرستى و سو استفاده از مهاجر نداره.
3- اخلاق خوب و ATTITUDE مثبت. باز هم HRDC ميگه ميتونى معلول باشى، مريض باشى، زبان پرفكت نداشته باشى ، اما نميتونى بد اخلاق و اخمو باشى. طلبكارى، غد بازى، حاضر جوابى و چپ چپ نگاه كردن ، پا كوبيدن زمين ، اعتراض كردن نسبت به همكارها، شكايت كردن و خبر چينى و همه اينها ميتونه حتى منجر به اخراج يك كارمند باشه. قرار نيست هم كه بر عكسش آدم بخواد از ترس بيكار شدن هى بادمجون دور قاب چينى كنه ، نه، با كمى سياست و درايت ميشه محيط رو محك زد و اختيار رفتار رو به دست گرفت. حتى ميشه خيلى زود همكار ها رو شناخت و با هوشمندى باهاشون رفتار كرد ( اين چون نسبتا مهمه، يك بار مفصل بازش ميكنم)

4- وقتى براى معرفى خودت پا ميذارى جلو، هميشه از فعل حال استفاده كنيد. هيچكس طالب اين نيست كه بدونه شما در كشور خودتون قبلا چى بودين و چه كارى ميكردين همه ميخوان بدونن چه طورى ميتونيد خودتون و زندگيتون رو منيج كنيد. يك اصل خيلى كلى كه دولتمردان كانادا بهش اعتقاد دارند اينه كه همه آدمهاى اين كشور به هم مرتبط هستند و در نهايت تك تك اونها به اقتصاد كشور وصل ميشن. بر همين اساس تلاش دولت بر اينه كه بتونه هر چى بيشتر ، از تعداد آدمهاى بى فايده كم كنه. يكى از دلايل عمده تغيير روند مهاجرت اين بود. در آخرين سمينارى كه مربوط به اقتصاد و مهاجرت بود شركت داشتم، آقايى كه نماينده اداره مهاجرت بود و صحبت ميكرد گفت در سالهاى اول فقط مهم اين بود كه اين كشور رو با پذيرش مهاجر زنده نگهدراريم، اما الان متوجه شديم كه مهاجرين كانادا چند دسته هستند، مهاجر درجه 1 كه اينجا كار ميكنه و هم خودش از مزاياى اجتماعى بهره مند ميشه هم باعث ميشه كه چرخ اقتصاد بچرخه، مهاجر درجه 2 كه اينجا از مزاياى اجتماعى بهره مند ميشه به صورت CASH كار ميكنه ماليات نميده و در آخر از همه چيز گله داره، مهاجر درجه 3 كه از بدترين انواع مهاجران هستند و عمدتا از كشورهاى خاورميانه و كشورهاى HIGH RISK ، اونهايى كه ميان اينجا ، چند ماه مى مونن بعد با دروغ و كلك مدت زمان 1000 روز اقامت رو پر مى كنند، پاسپورت كانادايى مى گيرند و بر ميگردند كشور خودشون و در آخر اگر كوچكترين جريانى در كشورشون پيش بياد پاسپورت به دست ميرن جلوى سفارت كانادا كه ما شهروند كانادا هستيم و بايد ما رو كمك كنيد. اينها پر خرج ترين و بى مصرف ترين نوع مهاجر هستند، نمونه روشنش جنگ 2-3 سال پيش بيروت و هزينه چندين ميليون دلارى كه دولت كانادا متقبل شد تا بتونه عده اى به ظاهر شهروند كانادايى رو از اونجا نجات بده. دولت كانادا باور داره كه تا به حال احمقانه ترين هزينه اى كه انجام شده همون نجات مردمى بوده كه هيچ وقت در كانادا حتى 1 دلار ماليات ندادند و در شرايط خطر متوسل به دولت كانادا شدن. نوك نيزه دولت كانادا فعلا به سمت اين مهاجران هست و بيشترين تغيير در روند مهاجرت و سيتيزن شيپ عمدتا ' به اين دليل بوده. شايد جاى اين توضيحات اينجا نبود اما ميخواستم كه كمى اذهان نسبت به سياستهاى مهاجرتى دولت روشن بشه.
اينكه يك عده باور دارند كه دولت كانادا مهاجر تحصيلكرده ميگيره كه راننده تاكسيش هم ليسانس و دكتر باشه كاملا صحبتى مغرضانه است يا از روى جهالت. اتفاقا دولت كانادا ميخواد از اين به بعد مطمئن بشه كه اگر كسى هم با مدركى مياد اينجا مى مونه ، كار ميكنه و قرار نيست فقط از پول ماليات يك عده ديگه استفاده كنه. تا جايى كه خبر دارم حتى از اين به بعد مصاحبه هاى مهاجرتى هم درش تغييرى ايجاد ميشه و از سال آينده هم ( فعلا در حال بحثه هنوز قطعى نشده ) كه اگر شرايط خطر ( مثل همون جنگ بيروت پيش بياد) حتى با داشتن پاسپورت كانادايى فقط كسانى رو به كانادا برگردونند كه اينجا كار ميكنند و محل سكونت دارند، و مهاجر درجه 1 به حساب ميان و مثلا فقط براى ديدار رفته بودن كشورشون كه از شانس بدشون جنگ شده، جمله آخر اين مقاله اين بود EITHER YOU ARE CANADIAN OR NOT! اگر هستى بشين كار كن ماليات بده، اگر فقط پاسپورتش رو ميخواى ما هم حالا يك فكرى برات مى كنيم. اما داشتم راجع به زمان حال ميگفتم كه وقتى ميريد مصاحبه، براى كار، اولا دست و پاتون رو گم نكنيد، دوما زيادى هم اعتماد به نفس كاذب با خودتون نبريد كاملا معمولى و نرمال. نگيد من در جايى كه كار ميكردم موفق بودم ( اون طرف به شما احترام ميذاره كه نگه به من چه !) بگين، من با توجه به شرايط تحصيليم و تواناييهام ميدونم و باور دارم كه براى اين شغل مناسب هستم ( فعل زمان حال، من الان صرفا براى شغلى كه معرفى كردين مفيد هستم ) لازم هم نيست در مصاحبه قصه حسين كرد شبسترى تعريف كنيد از پيشينه و گذشته و چى بودم و چى شدم ، مختصر و مفيد.

خـو شـبـخـتی

2009-07-27T00:18:00.002+04:30

همه ما خودمان را چنين متقاعد ميكنيم كه با ازدواج زندگي بهتري خواهيم داشت، وقتي بچه دار شويم بهتر خواهد شد، و با به دنيا آمدن بچه‌هاي بعدي زندگي بهتر...
ولي وقتي مي‌بينيم كودكانمان به توجه مداوم نيازمندند، خسته ميشويم.
بهتر است صبر كنيم تا بزرگتر شوند.
فرزندان ما كه به سن نوجواني ميرسند، باز كلافه ميشويم، چون دايم بايد با آنها سروكله بزنيم. مطمئناً وقتي بزرگتر شوند و به سنين بالاتر برسند، خوشبخت خواهيم شد.
با خود ميگوييم زندگي وقتي بهتر خواهد شد كه :
همسرمان رفتارش را عوض كند،يك ماشين شيك تر داشته باشيم، بچه هايمان ازدواج كنند،
به مرخصي برويم و در نهايت بازنشسته شويم...
حقيقت اين است كه براي خوشبختي، هيچ زماني بهتر از همين الآن وجود ندارد.
اگر الآن نه، پس كي؟ زندگي همواره پر از چالش است.
بهتر اين است كه اين واقعيت را بپذيريم و تصميم بگيريم كه با وجود همه اين مسائل، شاد و خوشبخت زندگي كنيم.
خيالمان ميرسد كه زندگي، همان زندگي دلخواه، موقعي شروع ميشود كه موانعي كه سر راهمان هستند ، كنار بروند:
مشكلي كه هم اكنون با آن دست و پنجه نرم ميكنيم، كاري كه بايد تمام كنيم،
زماني كه بايد براي كاري صرف كنيم، بدهي‌هايي كه بايد پرداخت كنيم و ...
بعد از آن زندگي ما، زيبا و لذت بخش خواهد بود!
بعد از آنكه همه اينها را تجربه كرديم، تازه مي فهميم كه زندگي، همين چيزهايي است كه ما آنها را موانع مي‌شناسيم.
اين بصيرت به ما ياري ميدهد تا دريابيم كه جاده‌اي بسوي خوشبختي وجود ندارد.
خوشبختي، خودٍ همين جاده است. پس بياييد از هر لحظه لذت ببريم.
براي آغاز يك زندگي شاد و سعادتمند لازم نيست كه در انتظار بنشينيم:
در انتظار فارغ التحصيلي، بازگشت به دانشگاه، كاهش وزن ، افزايش وزن، شروع به كار، ازدواج، شروع تعطيلات، صبح جمعه، در انتظار دريافت وام جديد، خريد يك ماشين نو، باز پرداخت قسطها، بهار و تابستان و پاييز و زمستان، اول برج، پخش فيلم مورد نظرمان از تلويزيون، مردن، تولد مجدد و...
خوشبختي يك سفر است، نه يك مقصد.. هيچ زماني بهتر از همين لحظه براي شاد بودن وجود ندارد.
زندگي كنيد و از حال لذت ببريد. اكنون فكر كنيد و سعي كنيد به سؤالات زير پاسخ دهيد:
1. پنج نفر از ثروتمندترين مردم جهان را نام ببريد.
2. برنده‌هاي پنج جام جهاني آخر را نام ببريد.
3. آخرين ده نفري كه جايزه نوبل را بردند چه كساني هستند؟
4. آخرين ده بازيگر برتر اسكار را نام ببريد.
نميتوانيد پاسخ دهيد؟ نسبتاً مشكل است، اينطور نيست؟
نگران نباشيد، هيچ كس اين اسامي را به خاطر نمي آورد.
روزهاي تشويق به پايان ميرسد!
نشانهاي افتخار خاك مي گيرند!
برندگان به زودي فراموش ميشوند!
اكنون به اين سؤالها پاسخ دهيد:
1. نام سه معلم خود را كه در تربيت شما مؤثر بوده‌اند ، بگوييد.
2. سه نفر از دوستان خود را كه در مواقع نياز به شما كمك كردند، نام ببريد.
3. افرادي كه با مهربانيهايشان احساس گرم زندگي را به شما بخشيده‌اند، به ياد بياوريد.
4. پنج نفر را كه از هم صحبتي با آنها لذت ميبريد، نام ببريد. حالا ساده تر شد، اينطور نيست؟
افرادي كه به زندگي شما معني بخشيده‌اند، ارتباطي با "ترين‌ها" ندارند،ثروت بيشتري ندارند، بهترين جوايز را نبرده‌اند، ...
آنها كساني هستند كه به فكر شما هستند، مراقب شما هستند، همانهايي كه در همه شرايط، كنار شما ميمانند .
كمي بيانديشيد.. زندگي خيلي كوتاه است. و شما در كدام ليست قرار داريد؟ نميدانيد؟
اجازه دهيد كمكتان كنم.
شما در زمره مشهورترين نيستيد...،

مـژ د ه بــه ا یــر ا نــیــا ن مـقـیــم خـا ر ج ا ز کـشو ر« بـخـش د و م»

2009-07-26T23:11:00.002+04:30

*Painted us black! (مارو رو سياه کرد!)
*The door to the pot is open, where is the integrity of the cat? (در ديزی بازه حيای گربه کجا رفته?)
*You can't ride a camel bending, bending! (شتر سواری دلا دلا نمی شه!)
*The blind read! (کور خونده!)
*The dog was hitting, the cat was dancing! (سگ ميزدگربه می رقصيد!)
*You brought my life up to my lip! (جونم و بلبم رسوندی!)
*My soul reached my lips! (جونم بلبم رسيد!)
*Inside head eater!! (توسری خور!!)
*It's hit my head! (زده به سرم!)
*Blind cat! ('گربه کوره!)
*My head whistled! (سرم سوت کشيد!)
*My job is done. (کارم تمومه.)
*Burnt father! (پدر سوخته!)
*His mouth still smells like milk! (هنوز دهنش بوی شير میده!)
*I haven't said anything to her and she has grown a tongue! هيچه بهش نگفتم، زبون در آورده)!)
*I hope your eyes go blind! (چشمت کور!)
*I grabbed it out of his belly. (از دلش در آوردم.)
*One is too little, two is sad, the third is sure. (يکی کمه دوتا غمه سومی خاطر جمعه.)
*It was hitting and banging! (بزن بکوب بود!)
*May your hand not hurt. (دستت دردنکنه.)
*May your head not hurt. (سرت درد نکنه.)
*Don't be tired! (خسته نباشی!)
*I hope your mind goes up! (فهمت بره بالا!)
*Choke!!! (خفه شو!!!)
*Killed the cat by the honeymoon suite! (گربه رو دم حجله کشت!)
*Not coming not coming, when coming, two two coming!! ( نمياد نمیاد وقتی مياد دوتا دوتا مياد!)
*No daddy!!! (نه بابــــــا!!!)
*Go daddy!!! (برو بابــــــــْآ !!!)
*Let's hit and go! (بزن بريم!)
*One pot tells the other pot your face is black?! (ديگ به ديگ ميگه روت سياه?!)
*Make him a donkey! (خرش کن!)
*Come short! (کوتاه بيا!)
*Money is not the bear's grass!! (پول علف خرس نيست!!)

مـژ د ه بــه ا یــر ا نــیــا ن مـقـیــم خـا ر ج ا ز کـشو ر« بـخـش ا و ل»

2009-07-26T00:34:00.004+04:30

مشکل بسیار بزرگی که ایرانیان خارج نشین در گفتگو با مردم انگلیسی زبان داشته اند، بیان اصطلاحاتِ رایج در زبان فارسی بوده که نمیشد به زبان انگلیسی ترجمه کرد، اما اکنون این مشکل هم الحمدالله برطرف شد!!در این پست و چند تا از پستهای آینده به تدریج اصطلاحات رفع مشکل شده اعلام می شود!!!!!

*My father came out, and I will take out your father!
پدرم در آمد و پدر تورا هم در ميارم))
*May they take away your 'dead washer'! (مرده شورتو ببرن!)
*Ghosts of your stomach! (ارواح شکمت!)
*Don't put a hat on my head! (سرم کلاه نگذار!)
*Why are you selling me wet wood?? (چراهيزم تر بمن می فروشی?)
*Light up my homework! (تکليفم رو روشن کن!)
*His donkey passed the bridge. (خرش از پل گذشت)
*Cut tail! (دم بريده)
*What kind of dirt shall I put on my head? (چه خاکی بر سرم بکنم?)
*His head is playing with his tail! (سرش با دمش (..) بازی می کنه!)
*Pull your carpet out of the water! (گليمتو از آب بکش!)
*Happiness has hit you under your stomach! (خوشی زده زير دلش!)
*Punch you so hard that electricity will come out of your eyes!
(چنان بزنم که برق از چشمت بپره!)
*Snake Venom! (زهر مار !)
*Disease! (مرض!)
*Pain without a cure! (درد بی درمون!)
*He thinks he has fallen out of an elephant's nose?!
(فکر می کنه از دماغ فيل افتاده?!)
*Dog's mustache (سگ سبيل)
*I'll take out your eyes! (چشتو در ميارم!)
*Your step on my eye! (قدمت روی چشمم!)
*May I be sacrificed for you! (قربونت برم!)
*You have seen camel; you haven't seen. (شتر ديدی نديدی.)
*Don't drop worms! (کرم نريز!)
*He does long tongue!! (زبون درازی می کنه!!)
*Donkey into donkey!!! (خرتوخره!!!)
*They are like an elephant and a tea cup! (مثل فيل و فنجون می مونن)
*Don't put watermelon under my arms! (هندونه زير بغلم نده!)
*I'll make you one with the wall! با ديوار يکيت می کنم)!)
*I wanted to see who my nosey person is?! (ميخواست ببنم فضولم کيه?!)
*Don't look at me left left!! ( بهم چپ چپ نگاه نکن )
*Took the water from my face! (آبرومو برد)

علا قـمـند ا ن بـه مـهـا جـر ت بــه کا نـا د ا بـخـو ا نـنـد

2009-07-26T00:22:00.002+04:30

مطلب زیر از سایت از قلب کویر نقل شده است و اطلاعات جالب توجهی است در مورد بیمارستان کودکان در تورنتو. وقتی خوندمش دیدم که خیلی هم با بیمارستان کودکان ایران فرقی نداره فقط به نظر یه کمی بزرگ تراز بیمارستان های ایران باید باشه. شما هم قضاوت کنید و نظرتون رو بنویسید شاید من اشتباه می کنم !!!؟؟؟؟

بيمارستان كودكان تورنتو در حال حاضر عنوان شماره يك در دنيا رو داره، الان چند سالى هست كه ( فكر كنم از سال 2004 ) اين بيمارستان نامبر وان در دنياست. البته من اميدوارم كه هيچ پدر و مادرى گذرش به بيمارستانها نيفته اما براى كسى كه واقعا احتياج به درمانهاى پى در پى و تقريبا مرتب داره، وجود چنين بيمارستانى با سرويس هاى فوق العاده اش يكى از بزرگترين نعمات به حساب مياد.
فضاى زيباى بيمارستان كه من بهش ميگم هتل 5 ستاره و تزئيينات داخليش باعث شده كه بچه ها بيشتر به يك مكان تفريحى نگاه كنند كه با كلى خاطرات خوب ميرن توش و با خاطرات بهتر ميان بيرون. ساختمان بسيار بزرگ تقريبا تمام شيشه اى با يك نظم و ترتيب و تميزى غير قابل توصيفش، و بوى بسيار خوبى كه مرتب داره از طريق تهويه داخلى در فضا ميپيچه، ميتونه هر جايى رو جلوى چشمت بياره غير از بيمارستان،اين ساختمان از 4 قسمت تشكيل شده كه به اصطلاح به هر كدوم از قسمتهاش ميگن وينگ .

گذشته از فرهنگ بسيار قشنگ كادر پزشكى اينجا كه واقعا قابل تحسينه، اين بيمارستان واقعا پرسنلى استثنايى داره و بنا به گفته پزشكان و پرستاران اين بيمارستان، ماهى يك بار هر كدوم از كادر بايد تست ETHIC رو پاس كنه. هر كسى بنا به مساله اى كه داره با يك دپارتمانى سر و كار داره .

و اما مراحل يك بازديد به جهت جراحى.
بعد از اينكه روز و ساعت عمل مشخص ميشه، حدودا 2 ساعت قبل بايد در محل حاضر باشى ( اين در حالى هست كه از قبل وقتى تعيين شده باشه، گاهى آدم مجبور ميشه اورژانسى بره كه خوب ديگه هيچى ) بلافاصله بعد از اينكه تمام برگه ها توسط همراه بيمار پر ميشه، اونهم در نهايت احترام و ادب، اولين كسى كه مياد توى اتاق انتظار پزشك جراح مورد نظر هست، اين پزشك تقريبا هرگز بدون كاغذ و مداد نمياد، چون اول دست ميده، خودش رو معرفى ميكنه ( باز هم تو كيس هايى كه دكتر هميشه ثابته، ديگه معرفى نميخواد ) و كاغذ و مداد رو ميگذاره روى ميز و دقيقا شبيه يك كلاس آناتومى بسيار دقيق و ريز تمام شرايط رو توضيح ميده و با دقت روى كاغذ ميكشه كه امروز مراحل عمل به اين شكل هست و ما داريم چكارى براتون انجام ميديم، اين كار شايد خيلى به نظر مهم نباشه اما وقتى به عنوان يك همراه نشستى اونجا و هيچ اطلاعى از علم پزشكى ندارى، اين كار تا سر حد مرگ برات دلخوشى دهنده است و لذت بخش، هم چيزى و كلى اصطلاح جديد ياد ميگيرى، و هم اينكه ديگه مثل يك آدم كور و چشم بسته نيستى. بعد از اينكه دكتر اصلى ميره بيرون، دكتر بيهوشى مياد و اين دكتر معمولا به دفعات عوض ميشه، طبق معمول خودش رو معرفى ميكنه، و اونجا اتاق انتظارش پر از اسباب بازيهاى متفاوت براى سنين مختلف هست و نحوه رفتار پزشك بيهوشى با هر بچه بنا به سن و سالش متفاوته، مثلا وقتى كه با يك بچه 10- 12 ماهه طرفه، سرم رو وصل ميكنن و بچه روى تخت ميره به سمت اتاق اما مثلا براى بچه های بزرگ تر ، دكتر بيهوشى هيچ كارى بهشون نداره، و اين در حال پلى استيشن بازى كردن، اونم مياد كنارش و سلام و احوالپرسى و اينكه، الان لول چندى؟ اه بزن ، برو و گاهگاهى هم خودشون شريك ميشن با بچه بازى ميكنند ( براى 2-3 دقيقه ) و وقتى كاملا بچه به طرف اعتماد كرد كه نه بابا اين خودش هم اهل حاله، بعد شروع ميكنه باهاش حرف زدن، هر بچه حق داره كه يك عروسك با خودش ببره توى اتاق و همون دستبند اسم و فاميل رو كه به دست بچه ميزنند همون رو به عروسك هم ميزنند،

TEDDY BEAR امير بعد از اون دكتر ميپرسه كه عروسك با خودت آوردى؟ اسمش چيه ( اين مراحل براى تمام بچه هاى اين سن كاملا جنبه عمومى داره مختص يكى نيست، يك چيزى شبيه روتين هست ) و بعد از اينكه اسمش رو پرسيد، بهش ميگه، اوكى قراره كه تو و تدى ( TEDDY BEAR) يك ماسك بذارين روى صورتتون و من ببينم كه كدومتون ميتونه زودتر بخوابه، اما اين ماسك ها 3 تا طعم مختلف داره، توت فرنگى، BUBBLE GUM و هندوانه، حالا كدومش رو بيشتر دوست دارى؟ بچه جواب ميده و بعد دكتر ميپرسه كه فكر ميكنى عروسكت ( اسم عروسك رو ميگه ) كدوم رو بيشتر دوست داشته باشه، و در حين همين مكالمات و در حاليكه بلافاصله شروع ميكنه به تغيير بحث درباره اينكه كدوم گيم رو بيشتر دوست دارى، و اينكه چه فيلمى ( فيلم كودكان ) الان در حال اكرانه، و كلا بچه ها شديدا حال ميكنن كه ميبينن طرف الان با تمام كاراكترهاى مورد علاقه اش در اون فيلم آشناست و يك اعتماد خوبى رو بهشون ميده، و بدون اينكه بفهمند چى شد، در بزرگ اتاق عمل پشتشون بسته ميشه و تو مى مونى و يك اتاق انتظار خيلى شيك و تميز با انواع چاى و قهوه، و اينترنت وايرلس و لپ تاپ كه ميتونى باهاش حتى از طريق VPN به محل كارت وصل بشى و كار كنى و نفهمى كه زمان چطور ميگذره، يا گاهى هم يك كتاب، و يا اتاق فيلم كه ميتونى برى بشينى دى وى دى خودت رو انتخاب كنى و فيلم ببينى و يا كافى شاپ طبقه همكف كه ميتونى با خيال راحت بشينى و يك صبحانه درست بخورى .

اما قبل از اينكه هر كارى بكنى بايد منتظر باشى كه دكتر بيهوشى بياد بيرون و بهت بگه كه بچه به خوبى و با آرامش خوابيده و تيم دارند كارشون رو شروع ميكنن، از موارد خيلى جالب كه من واقعا نشونه احترام به بيمار ميدونمش، اينه كه اصلا مهم نيست دكتر چند ساله باشه، و تجربه اش چقدر، به هر حال اين از وظايف اون كادر هست كه هر بار به همراه بيمار بگن كه ممنونم از اينكه به من تراست كردى. ( بر خلاف ايران كه آدم ديگه دكتر ها رو بعدش يا شايد حتى قبلش هم اصلا نبينه، اينجا كاملا ميدونى با كى دارى كار ميكنى ) .
توى اتاق انتظار هم يك بورد كامپيوترى هست كه روش اسم بچه رو نوشته و تمام پروسه روش مياد، مثلا شروع ساعت 8 صبح ، بعدش ميزنه، ON GOING، بعدش ميزنه كه تموم شد و در آخر كه جلوى اسم مياد، PACE POST ANESTHETIC CARE UNIT كه اينجا همراه ميتونه بره و بيمار رو ببينه، اما قبلش پزشك جراح مياد توى اتاق و دوباره از سر نو قصه رو برات ميگه، كه چكار كرده ( يعنى جدى با تمام ريز جريان ) و در آخرش ميگه ممنونم كه به من تراست كردين ( اين جمله از نظر روانى منو ميكشه، يعنى جدى خيال ميكنم كه با يك آدم حسابى خيلى فهميده و با شعور طرفم كه به جاى اينكه ادعا داشته باشه كه الان چاره اى ندارى جز اينكه به من اعتماد كنى اما ، اينجورى برخورد ميكنه، از نظر من و خيلى از همراهان بيمار، اين جمله انگار آرامش عميقى به آدم ميده ) و به اين ترتيب منتقل ميشى به بخش مورد نظر. در هر بخش اتاق ها فقط يك تخت داره به همراه يك كمد لباس ديوارى، يك سوفا بد كه براى همراه مريض هست، يك تلويزيون متصل به كيبل با حدود 30 كانال، يك سرويس دستشويى و توالت و حمام با شامپو و صابونهاى خوشبو و يك ست كامل حوله حمام، و يكسرى كامل ملافه و بالش براى همراه بيمار، و صد البته اينترنت وايرلس، اما بسته به شرايط بچه اى كه اونجا خوابيده، بهت ياد آورى ميكنن كه ميتونى از لپ تاپ استفاده كنى يا نه. پرستار ها مرتب و هر يك ساعت يكبار ميان و همه چيز رو چك ميكنن، خودشون كاملا حواسشون هست ، قبلا ها ريپورت رو كه مينوشتن با مداد بود، اما اخيرا براى جلوگيرى از تقلب و پاك كردن و احتمال دروغ گفتن فقط با روان نويس بايد باشه و اگه هم خط خوردگى داشته باشه همراه مريض بايد تاييد كنه كه جلوى چشم اون خط زده و تصحيح كرده. بعد از طى شدن دوره لازم و مرخص شدن، تنها بايد بگى خداحافظ و بياى بيرون، تمام اينها كاملا رايگانه، و از لحظه اول تا آخر چيزى به اسم حسابدارى و بفرمايين صندوق بپردازيد و اينها نخواهى شنيد ولى با تمام اين وجود تمام احترامى كه لازم دارى و يا شايد خيلى بيشتر رو ميبينى.اينهم بگم كه عمده در آمد اين بيمارستان از راه FUND RAISING هست و هستند كسانيكه در طول سال بيش از 100 هزار دلار هم به اين بيمارستان كمك مى كنند، چون بيس اين بيمارستان، تحقيقى هست و در سال كلى فلوشيپ ميده به پزشكان متخصص خارجى.
اين چيزى كه اينجا ميگم شايد خنده دار باشه، اما واقعا يك چيزى كه تو بيمارستانهاى ايران حالم رو بد ميكرد، اون حجاب و روسرى بود كه بايد داشته باشى، لطفا به زمان حرف من هم توجه كنيد، الان رو نميدونم اما آخرين بارى كه جدى بيمارستان بودم، تو ايران وقتى بود كه بابا سكته كرده بود سال 1992-93 حدودا، و توى سى سى يو، چند تا خانم هم بودند، اينقدر دلم براى خودشون و همراهاشون ميسوخت كه نگو، همش مواظب بودن كه اين آدم نيمه جون روسرى از سرش نيفته.

د ر غــرب یـه خـبــری هـسـت

2009-07-24T23:46:00.005+04:30

بعد از نوشتن پست نوع دوستی داشتم کتاب سوپ جوجه برای روح ، از آقای جک کنفیلد ( یکی از پژوهشگران و نظریه پردازان قانون جذب) رو می خوندم که به این داستان رسیدم چون می خواستم از عواطف و احساسات جماعت ینگه دنیا و ملت بی احساس اونجا که بچه هاشون رو از خونه بیرون می کنند تا بروند دنبال کارشون و انگار نه انگار بچه ای داشتند و دارند ، یا ملتی که نسبت به هم نوعان خودشون هیچ احساسی ندارند و چون بی ایمان هستند و دین راست و درستی هم ندارند کاری به کار خیر و شر همدیگه ندارند، براتون مطلب بنویسم ولی با خوندن این داستان دیدم هیچ حرف و حدیثی نمی تونه بهتر از این قصه واقعی نشان دهنده عواطف و احساسات یک مادر به فرزندش یا مردمی به هم نوعشون در ینگه دنیا باشد . و از این بابت داستان رو ترجمه نکردم و عین متن رو نوشتم فقط به این خاطر که حس واقعی ماجرا رو احساس کنید و اگه اشک تو چشماتون جمع شد اصلا نگران سرازیر شدنش نباشید .ولی یادمون باشه که برای برجسته نشون دادن خودمون هیچوقت ، هیچوقت و هیچوقت دیگران رو نکوبیم و بد جلوه ندهیم کاری که سالهای سال تو این کشور داره انجام میشه وبرای اینکه بگیم ما از همه بهتریم نمیگیم که چی هستیم و چه داریم فقط میگیم که دیگران بدند و هیچی ندارند

The 26-year-old mother stared down at her son who was dying of terminal leukemia. Although her heart was filled with sadness, she also had a strong feeling of determination. Like any parent, she wanted her son to grow up and fulfill all his dreams. Now that was no longer possible. The leukemia would see to that. But she still wanted her son's dreams to come true.
She took her son's hand and asked,"Bopsy, did you ever think about what you wanted to be when you grew up? Did you ever dream and wish about what you would do with your life?"
"Mommy, I always wanted to be a fireman when I grew up."
Mom smiled back and said, "Let's see if we can make your wish come true."Later that day she went to her local fire department in Phoenix, Arizona, where she met fireman Bob, who had a heart as big as Phoenix. She explained her son's final wish and asked if it might be possible to give her six-year-old son a ride around the block on a fire engine.
Fireman Bob said, "Look, we can do better than that. If you will make him an honorary fireman for the whole day. He can come down to the fire station, eat with us, go out all the fire calls, the whole nine yards! And, if you will give us his sizes, we'll get a real fire uniform made for him, with a real fire hat – not a toy one – with the emblem of the Phoenix Fire Department on it, a yellow slicker like we wear and rubber boots. They're all manufactured right here in Phoenix, so we can get them fast."
Three days later fireman Bob picked up Bopsy dressed him in his fire uniform and escorted him from his hospital bed to the waiting hook and ladder truck. Bopsy got to sit to on the back of the truck and help steer it back to the fire station. He was in heaven.
There were three fire calls in Phoenix that day and Bopsy got to go out on all three calls. He rode on different fire engine, the paramedics' van and even the fire chief's car. He was also videotapes for the local news program.
Having his dreams come true, with all the love and attention that was lavished upon him, so deeply touched Bopsy that he lived three month longer than any doctor thought possible.
One night all of his signs began to drop dramatically and the head nurse, who believed in the hospital concept that no one should die alone, began to call the family members to the hospital. Then she remembered the day Bopsy had spend as a fireman , so she called the fire chief and ask if it would be possible to send a fireman in uniform to the hospital to be with Bopsy as he made his transition.
The chief replied, "We can do better than that. We will be there in five minutes. Will you please do me a favor? When you hear the sirens screaming and see the lights flashing, will you announce over the PA system that there is not a fire? It is just the fire department coming to see one its finest members one more time. And will you open the widow to his room? Thanks."
About five minutes later a hook and ladder truck arrived at the hospital , extended its ladder up to Bopsy's third floor open window and 14 firemen and two firewomen climbed up the ladder into Bopsy's room. With his mother's permission, they hugged him, held him, and told him how much they loved him.
With his dying breath, Bopsy looked up at the fire chief and said, "Chief am I really a fireman now?"
"Bobsy you are," the chief said. With those words, Bopsy smiled and closed his eyes for the last time.

نوع دوستی

2009-07-23T00:21:00.003+04:30

وقتی صحبت از احساسات و عواطف و مردی و مردانگی و مرام و غیرت و محبت و فتوت و نوع دوستی و .... میشه ما ایرونی ها همیشه خودمون رو یک سرو گردن از همه دنیا و مردمش بالا تر می دونیم و تو حرف و سخنرانی و منبر رفتن و دادسخن دادن از اینکه ما چنین هستیم و چنانیم بدون ترمز اینقدر با سرعت پیش می رویم که یکی باید بگیردمون تا خودمون رو خفه نکنیم از این همه مرام و محبت و انسانیت و نوع دوستی و ....
نمی دونم شما تا چه اندازه به این موضوع فکر کرده اید ، ولی من خیلی در این خصوص فکر کردم و این باعث شد که به رفتارهای مردم بیشتر دقت کنم تا واقعا بفهمم در این مورد هم مردم فقط لاف می زنند یا حقیقت امر همین است و به اون توجهی نداشتم ، من معتقدم که مردم ما همیشه در هر موردی خیلی خوب حرف می زنند و سخنرانی می کنند ولی پای عمل که برسه خیلی ها جا می زنند ، از قدیم هم گفته اند که « مرگ خوبه ولی برای همسایه» . تو این مورد هم من هر چی بیشتر دقت کردم بیشتر به این نتیجه رسیدم که اینجا هم از نظر تئوری مردم ما پیش قراول هستند و هزاران داستان و حکایت و افسانه در این مورد دارند ( ایراد نگیرید که نه اینطوری ها هم نیست ما تو جنگ ایثار کردیم و چه و چه) ، قبول دارم همه آدما تو شرایط خاص ممکنه خواسته یا ناخواسته دست به کارهایی بزنند اما من منظور زندگی روزمره است ، زندگی معمولی و ساده نه شرایط خاص ، آیا در زندگی عادی خودمون واقعا اینطوری هستیم . تا حالا به رانندگی مردم تو خیابون دقت کردید ، به ایستادن توی صف ها ، رعایت حقوق در و همسایه و فامیل و دوست و آشنا ، چقدر خالصانه به کسی گفتید دوستش دارید؟ چقدر مهمونی دادید که توقع تلافی نداشتید؟ چقدر هدیه دادید که بیشترش رو متوقع نبودید؟ چند بار به سر این بچه های آدامس فروش سر چهارراهها یا دختر پسر های خردسال کنار خیابون که پشت وزنه دارند مشق می نویسند و هر از گاهی با چشمهای پر از حسرت به دست های شما خیره می شوند، دست نوازش کشیدید؟ تو محیط کار چند بار باعث ارتقا و ترفیع گرفتن همکاراتون شدید و خودتون رو ندیده گرفتید ؟ تا حالا چند بار به یک معلول یا نابینا کمک کردید تا از خیابون رد بشه ؟ تو اتوبوس چند بار حواستون بوده که جاتون رو به یه آدم خسته بدید؟ نا حالا شده تو خیابون همینطور به مردم سلام کنید ؟ چند بار تو جاده رانندگی می کردین و ماشینتون رو برای برداشتن یه تیکه سنک که وسط جاده افتاده متوقف کردید تا مبادا باعث حادثه ای بشه ؟چند بار از همسرتون به خاطر همراهی کردن و زحماتش به عنوان شریک زندگی خالصانه و بدون چشم داشت تشکر کردین ؟ چند بار به همسرو فرزند و همسایه و همکار و دوست و آشنا گفتید که دوستشون دارید و از بودن با اونا لذت می برید؟چند بار به خانه سالمندان سر زدید؟ چند بار رفتید به بیمارستان و از بچه های معصوم و بیگناه سرطانی و معلول عیادت کردید ؟ چند بار به پرورشگاه رفتید و دست نوازش به سر بچه های بی سرپرست کشیدید یا با هدیه ای دل اونا رو شاد کردید؟و چند بار و چند بار و ........
خوبه که آدم بعضی وقتها برای خودش این چند بار ها رو مرور کنه تا حداقل خودش رو بشناسه و ببینه که اینقدر که ادعا می کنیم اهل عمل هستیم یا نه؟
می دونم که برای هر کار نکردمون هزار دلیل می آوریم که نشد و نتونستیم و نمیشه و وقت نکردیم و یادمون رفت و ...... اما برای یک بار هم که شده بدون بهانه به خودمون فکر کنیم ، به کارهایی که کردیم و می کنیم و ببینیم که واقعا کجاییم و داریم به کجا می رویم .

زمان به وقت تهران

2009-07-22T02:21:00.000+04:30

زمان به وقت تورنتو

2009-07-22T02:08:00.001+04:30

زمان به وقت ونکوور

2009-07-22T02:06:00.003+04:30

ا یرونی های زرنگ

2009-07-22T00:25:00.005+04:30

همش که نمیشه جدی بود خنده و تفریح هم برای روح آدم مثل غذا می مونه بلکه واجب تر از اون ، ما جماعت ایرونی هم که آخر جکیم پس فعلا این و داشته باشید تا پست های بعدی :

همین چند هفته پیش بود که یک ایرانی داخل بانک در منهتن نیویورک شد و یک بلیط از دستگاه گرفت.
وقتی شمارش از بلندگو اعلام شد بلند شد و پیش کارشناس بانک رفت و گفت که برای مدت دو هفته قصد سفر تجاری به اروپا را داره و به همین دلیل نیاز به یک وام فوری بمبلغ 5000 دلار داره
کارشناس نگاهی به تیپ و لباس موجه مرد کرد و گفت که برای اعطای وام نیاز به قدری وثیقه و گارانتی داره..
و مرد هم سریع دستش را کرد توی جیبش و کلید ماشین فراری جدیدش را که دقیقا جلوی در بانک پارک کرده بود را به کارشناس داد و رئیس بانک هم پس از تطابق مشخصات مالک خودرو بالاخره با وام آقا موافقت کرد آنهم فقط برای دو هفته
کارمند بانک هم سریع کلید ماشین گرانقیمت را گرفت وماشین به پارکینگ بانک در طبقه پائین انتقال داد.
خلاصه مرد بعد از دو هفته همانطور که قرار بود برگشت 5000 دلار + 15.86دلار کارمزد وام رو پرداخت کرد.
کارشناس رو به مرد کرد و از قول رئیس بانک گفت
" از اینکه بانک ما رو انتخاب کردید متشکریم"
و گفت ما چک کردیم ومعلوم شد که شما یک مولتی میلیونر هستید ولی فقط من یک سوال برام باقی مانده که با این همه ثروت چرا به خودتون زحمت دادین که 5000 دلار از ما وام گرفتید؟
ایرونی یه نگاهی به کارشناس بیچاره کرد و گفت:
تو فقط به من بگو کجای نیویورک میتونم ماشین 250.000 دلاری رو برای 2 هفته یا اطمینان خاطر با فقط 15.86 دلار پارک کنم

د رسها یی از زند گی

2009-07-22T00:06:00.008+04:30

در گذر عمر آموخته ام :

... که تنها کسي که مرا در زندگي شاد مي کند کسي است که به من مي گويد : تو مرا شاد کردي

... که هرگز نبايد به هديه اي از طرف کودکي ، نه گفت .

... که هميشه براي کسي که به هيچ عنوان قادر به کمک کردنش نيستم ، دعا کنم .

... که مهم نيست که زندگي تا چه حد از شما جدي بودن را انتظار دارد ، همه ما احتياج به دوستي داريم که لحظه اي با وي به دور از جدي بودن باشيم

... که گاهي تمام چيزهايي که يک نفر مي خواهد ، فقط دستي است براي گرفتن دست او ، و قلبي است براي فهميدن وي

... که چشم پوشي از حقايق ، آنها را تغيير نمي دهد .

... که اين عشق است که زخمها را شفا مي دهد نه زمان .

... آموخته ام كه همه مي خواهند روي قله كوه زندگي كنند ، اما تمام شاديها وقتي رخ مي دهند كه در حال بالا رفتن از كوه هستيم .

...ثروتمند كسي نيست كه بيشترين ها را دارد ، بلكه كسي است كه به كمترين ها نياز دارد .

... که فرصتها هيچگاه از بين نمي روند ، بلکه شخص ديگري فرصت از دست داده ما را تصاحب خواهد کرد .

...كه فقط چند ثانيه طول مي كشد تا زخمهاي عميقي در قلب كساني كه دوستشان داريم ، ايجاد كنيم اما سالها طول مي كشد تا آن زخمها را التيام بخشيم

...كه اگر مايلم پيام عشق را بشنوم ، خود نيز بايستي آن را ارسال كنم .

یه کمی در مورد کا نا د ا

2009-07-21T02:16:00.007+04:30

این مطالب رو یکی از دوستان برایم ارسال کرده درست و نادرستی اینا رو نمی دونم چون من اونجا نیستم تایید و تکذیب شون با دوستان کانادایی:

بدلایلی که به آن اشاره میکنم , این کشور یک کشور عقب مانده , قرون وسطی ایی , ترسناک و تا دلتان بخواهد قاطی پاطی است . مبادا تصمیم به مهاجرت به این کشور درب و داغون را بگیرید .

۱ - وقتی میری دکتر تمام ویزیتت مجانی یه . اَه ٬ حتی ۱ سنت هم ازت نمیگیرن . بی معنی ها ! تازه وقتی میفرستند آدمو به آزمایشگاه و رادیولوژی ٬ بی ادبا ٬ اوناهم فقط بهت سرویس میدن و با یک لبخند کارو تموم میکنن . تازه نتیجه اونها روهم لازم نیست بری بگیری . خودشون مستقیم میفرستند برای دکترتون . قاطی دارند نه؟ حتما دکتراشون کار بلد نیستن و با ما دارن کار یاد میگیرن .

۲ - از سیستم اداری که دیگه نگو . یک مشت آدم علاف نشستند پشت این کامپیوتر ها . و با ایمیل و تلفن و چت و ... کارارو راه می اندارند و میگن لازم نیست بیاین اداره ٬ تازه نه زیرمیزی و میدونی که چی میگم . موندم پس اینها چه جوری زندگی رو میگذرونند . بعد تازه ٬ میگن ما کار میکنیم . زکی

۳ - نرخ تورم تو این کانادا ۳ درصده . تازه دولت اونو روی ۲ درصد فیکس میکنه . اینا اصلا نمیدونن رشد اقتصادی چیه ؟ اصلا مملکت بی تورم که بهش مملکت نمیگن میبینین چقدر بی پایه و اساسن !

۴ - تو کانادا آدم از پلیس نمی ترسه. آخه آدم از اون پلیس که نترسه ، که بهش پلیس نمیگن . میگن شیر بی یال و بی دم و کوپال . تازه اینقدر هم به مردم احترام میزارن که آدم کفرش در میاد . اصلا بخاطر همینه که مردم هم از اونا خجالت میکشن و جرم و جنایت نمیکنن . مثلا وقتی پلیس میخواد شما ماشینتونو نگه دارین آژیر نمیزنه ٬ فحش نمیره ٬ از توی میکروفن داد نمیزنه و فقط چراغ گردونشو پشت شما روشن میکنه . تازه وقتی نگه داشتین ٬ خود جناب پلیس خان از ماشینش میاد پایین و خدمت شما میاد . یعنی شما لازم نیست تشریف بیارین پایین .نگفتم ، اینا مشکلاشون خیلی حاده !

۵ - یکی از چیزهای بیخود و نابجای کانادا اعتماده ٬ بله ٬ اعتماد . مثلا در اکثر شرکتهای بزرگ کارت ورود و خروج به کارمندا نمیدن . شما بگین آخه معنی داره . اون پاچه خور ها هم ٬ برای اینکه خودشونو پیشه رییسشون لوس کنند ٬ سر وقت میان و سر وقت هم میرن . اصلا این کانادایی ها آدمهای خود شیرین و آدم فروشی هستند ..

۶ - در کانادا اکثر سرویسهای بانکی از طریق اینترنت کاربردی یه . این همون جریان شیره هستا . آخه عزیز دل برادر ٬ اگه شما با اینترنت سرویس میدهید ٬ پس چرا کارمند دارید ٬ چرا شعبه دارید . این چه معنی داره که وقتی من دسته چک میخوام ٬ شما اونو به آدرس من پست میکنین و یا با حساب بانکی ، با موجودی صفر دلار دسته چک میدین و یا اصلا با صفر دلار حساب باز میکنین . بریم سر احترام خانم : وقتی به بانک مراجعه میکنین ٬ یک آدم بیکار میاد و بهتون خوش آمد میگه که بعد میفهمین این یارو رییس بانکه .. تو رو خدا ببینین چقدر اینها بیکارن که رییس بانک بیاد خوش آمد مشتری ای رو بگه که حتی نمیدونه این مشتری تو بانکش ٬ حساب داره یا نه و یا اگه داره موجودش چقدره . گردش حسابش بالاست یا نه! . کمی بعد می پرسه آیا از خدمات ما راضی هستین ؟ وای به حالتون بخواهین بگین نه .. تا راضیتون نکنه ولتون نمیکنه اگه بله رو گفتین که هیچی والا نهار هم نگهتون میداره. تورو خدا اینا چیشون به بانک میخوره ؟ مسخره ها !

۷ - از مدارس کانادا بگم که رایگانه رایگانه . این چه جور مدرسه ای یه که هرکلاسش بیشتر از ۲۵ تا شاگرد نداره . استخر و سالن پاتیناژ و زمین بیس بال و تنیس و فوتبال و والیبال و بسکتبال داره . زمیناش چمنه و حداقل ۸ الی ۱۰ هزار متره . بچه هاش با انجام دادن پروژه درس میخوانند نه با حفظ کردن و ( انقدر حفظ کن که جونت دره و ...) . بچه ها از ۹ صبح تا ۴ عصر آنجا هستن و تازه بعدش هم نمیخوان بیان خونه ( یاد مدرسه خودمون بخیر . همچین که زنگ آخر و میزدن ٬ انگار از زندان آلکاترا فرار میکردیم . همگی هلهله شادی و بعدش هم تا نظر مدیر و معلم عوض نشده ، به سرعت نور بیرون مدرسه میدویدیم ) . مدرسه هاشون ، بیشتر به کمپ اردو شبیهه تا مدرسه .. تازه ٬ تا دلشون بخواد وسایل آموزشی و بازی هم تحت اختیارشونه . حالا هی بهشون بگو ، بابا جان اگه فکر بچه ها رو آزاد بزارین ، باعث انحراف و نابودی میشه . خصوصا اینکه ۲ تا زبان هم همزمان یاد بگیرن !!!!کو گوش شنوا !

۸ - اگه کسی بخواد تو این عجیب آباد کانادا ٬ یه کار جدید راه بندازه ٬ اینقدر بهتش اطلاعات مفتی میدن که دیگه بالا میاره. از وب سایتهای دولتی بگیر تا مشاورای حضوری . تازه ٬ کانادا میاد و همین طوری ، پول مالیات رو به عنوان کمک حقوق بهشون میده تا به کارآفرینان کمک کرده باشه . آخه اینم شد کار و زندگی . چرا باید از آدمهایی که طرحهای خوب تو مخشونه حمایت کرد ؟ چشمشون در آد ٬ دندشون نرم شه ، برن خودشون طرحشونو پیاده کنن ! تازه کمک بانکها و شهرداری هم به کنار . بابا اینا یه طوریشون میشه !

۹ - دولت کانادا با این کارهای مسخره اش ٬ خودشو با کارهای مختلف ٬ مرتبا لوس میکنه . اکثر وقتها هم پیش خانواده ها ! مثلا وقتی میخواد ٬ بلا نسبت ٬ مردم رو گول بزنه به اونا که بچه دارن مرتبا ماهیانه ۳۰۰ تا ۳۵۰ دلار بلاعوض ٬ به هر بچه میده . بابا اینا همه چیشون برعکسه .

۱۰ - تو کانادا هر خانمی بچه دار شه ٬ براش مرتبا بصورت رایگان ٬ پرستار به منزل میاد تا بهش آموزش بده چه جوری بچه رو مواظبت کنه . عرض نکردم برعکسه ! نمیگن ٬ هرکی خربزه خورده ، باید پای لرزش هم بشینه ! خود مادر و پدر و بچه اگه سوالی دارن بعد از پرداخت ویزیت ٬ یک عالیجناب آقای دکتر را ملاقات کنن . حالا این کانادایی ها دکتر میفرستن خونه آدم . اینا دیگه کین ؟

بهشت و جهنم

2009-07-21T01:08:00.003+04:30

روزی يک مرد روحانی با خداوند مکالمه ای داشت: 'خداوندا! دوست دارم بدانم بهشت و جهنم چه شکلی هستند؟ '، خداوند او را به سمت دو در هدايت کرد و يکی از آنها را باز کرد، مرد نگاهی به داخل انداخت، درست در وسط اتاق يک ميز گرد بزرگ وجود داشت که روی آن يک ظرف خورش بود، که آنقدر بوی خوبی داشت که دهانش آب افتاد، افرادی که دور ميز نشسته بودند بسيار لاغر مردنی و مريض حال بودند، به نظر قحطی زده می آمدند، آنها در دست خود قاشق هايی با دسته بسيار بلند داشتند که اين دسته ها به بالای بازوهايشان وصل شده بود و هر کدام از آنها به راحتی می توانستند دست خود را داخل ظرف خورش ببرند تا قاشق خود را پر نمایند، اما از آن جايی که اين دسته ها از بازوهايشان بلند تر بود، نمی توانستند دستشان را برگردانند و قاشق را در دهان خود فرو ببرند.مرد روحانی با ديدن صحنه بدبختی و عذاب آنها غمگين شد، خداوند گفت: 'تو جهنم را ديدی، حال نوبت بهشت است'، آنها به سمت اتاق بعدی رفتند و خدا در را باز کرد، آنجا هم دقيقا مثل اتاق قبلی بود، يک ميز گرد با يک ظرف خورش روی آن و افراد دور ميز، آنها مانند اتاق قبل همان قاشق های دسته بلند را داشتند، ولی به اندازه کافی قوی و چاق بوده، می گفتند و می خنديدند، مرد روحانی گفت: 'خداوندا نمی فهمم؟!'، خداوند پاسخ داد: 'ساده است، فقط احتياج به يک مهارت دارد، می بينی؟ اينها ياد گرفته اند که به یکديگر غذا بدهند، در حالی که آدم های طمع کار اتاق قبل تنها به خودشان فکر می کنند!'
هنگامی که موسی فوت می کرد، به شما می اندیشید، هنگامی که عیسی مصلوب می شد، به شما فکر می کرد، هنگامی که محمد وفات می یافت نیز به شما می اندیشید، گواه این امر کلماتی است که آنها در دم آخر بر زبان آورده اند، این کلمات از اعماق قرون و اعصار به ما یادآوری می کنند که یکدیگر را دوست داشته باشید، که به همنوع خود مهربانی نمایید، که همسایه خود را دوست بدارید، زیرا که هیچ کس به تنهایی وارد بهشت خدا (ملکوت الهی) نخواهد شد

خدا

2009-07-20T21:49:00.004+04:30

کودک نجوا کرد خدایا با من حرف بزن ، مرغ دریایی آواز خواند اما کودک نشنید ؛ دوباره فریاد زد خدایا با من حرف بزن ، رعد در آسمان پیچید ،باز هم نشنید؛ کودک گفت معجزه ای نشانم بده ، طفلی متولد شد اما متوجه نشد ؛ کودک نگاهی به اطرافش کرد و گفت خدایا خودت رو به من نشان بده ، ستاره ای در آسمان درخشید اما باز نفهمید ؛ کودک گریست و گفت خدایا با من در ارتباط باش ...خدا پایین آمد تا اورا لمس کند ...اما کودک پروانه را کنار زد...

سر آغاز

2009-07-20T16:37:00.004+04:30

با سلام به همه دوستان و آشنایان و همه کسانی که افتخار می دهند و سری به این وبلاگ می زنند ، نوشتن همیشه برای من احساس خوبی رو داشته و بارها و بارها اون رو تجربه کردم و حالا که فرصتی بدست اومده خوشحالم از اینکه بتونم احساسات و دل مشغولی هام رو با دیگران به اشتراک بگذارم و از نظرات اونا هم بهره مند شوم ، از اطلاعات اونا استفاده کنم و اگر چیزی هم می دونم در اختیارشون بگذارم.

از خدا می خوام که این توفیق رو نصیبم کنه که دوستان خوبم رو حفظ کنم و دوستان جدیدی داشته باشم. دوستی می گفت: « دوستی مثل ایستادن روی سیمان خیس می مونه هر بیشتر بایستی رفتنت سخت تر میشه و اگه رفتی جای پات همیشه باقی می مونه».